güzelimciğim, ya bak kafana taktığına... herkes başarılı olsaydı başarılı olmak diye bir şey olmazdı di mi? sen başarılı olmayacaksın ki, başarılı olan biri olsun. yani sen devam edip giden hâle katkıda bulunuyorsun canımcığım. dünyanın düzeni bu. bu pek "insanca" bir durum olmasa da böyle yani. birileri ne yapıp edip, çalışıp çabalayıp, eğlencesinden bile fedakarlık ederek azimle çalışacak ve "BAŞARILI OLANLAR" arasına katılacak; ötekiler de keyfine bakacak, arasıra aklına düşse, anababası çırpınsa da bildiğini okuyacak, bazen azıcık çalışmak istese de eğlence, televizyon vs. onu daha çok bağlayacak ve sonuçta keyfini yapa yapa "BAŞARISIZ OLANLAR" arasına katılacak. yani sen "tembel, bunun bir şey olmayacağı belliydi" diye tanınan mutlu çoğunluk arasında olacaksın.

heh canımcığım, dert ettiğin şeye bak. boşveeer keyfine bak. sonuç belli nasılsa değil mi? Ya ondan olacaksın, ya ondan...

"tak zilleri koluna, şakur şukur oyna" diyeceğimi sanıyorsan aldanıyorsun.

ben de Jeoloji'den anlamıyorum, bir de "para" işlerinden... bir de... bir de... anlamadığımız birçok şey olabilir yani. her halttan anlayacağız diye bir şey yok. birinden de anlamayıver canım. gibi şeyler de söyleyebilirim, doğrudur bunlar da ama soruda gizlenen bir şey var gibi geldi bana. yani "matematiği anlaman gerekiyor ama anlamıyorsun..." işte burası "zurnanın zırt dediği yer" oluyor. bak ben şöyle de demeyeceğim ama birileri bunu da söyleyebilir yeğenim şaşırma ha: "niye anlamıyorsun, sen salak mısın?".

yeğenim sen bunu takıntı haline getirmişsin anlaşılan. birilerine de kızıyorsun habire bu ara; bu matematiği çıkartana da... matematik anlatana da... matematikten soru sorana da... ama ne kadar kızsan da matematiği anlamana faydası olmuyor bunların değil mi? yani ne yapsan matematiği bir türlü öğrenemiyorsun. bak işte işin sırrı olinde (pardon burada). o zaman şimdiye dek yapmadığını yap, bak nasıl halloluyor mesele.

"ya bu matematiği halletmem lazım, ben niye anlamıyayım ki onu elbette anlarım; ben salak mıyım." de. kimseye kızma birilerinin anlayabildiği şeyi anlamadığın için kendine kız. hatta kendine de kızma. anlayanlar varsa sen niye anlamayasın? sen anlarsın, anlarsın. seni yaramaz seni, biraz uğraşmak lazım di mi? sen de azıcık keyif yapmak istiyorsun yani. "kim uğraşacak şimdi bununla di mi?" e öyleyse adın salağa mı çıksın istiyorsun? ya biraz sık dişini kurtul şu dertten anacım. yoksa bu dert seni öldürür. haydi canım yeğenim benim. bak nasıl da iştahlandın di mi? hemen önünde bir matematik kitabı olsaydı açıp çözmeye başlayacak, arslanlar gibi halledecektin matematiği di mi? seni seni!

hımmm. şimdi bir düşünelim. iyi bir cümle, dolayısıyla iyi bir soru. fena değilsin yeğenim yani. ama bir sorun var "yazdıklarımdan yola çıkarak" diyorsun ya yeğenim, ben bir tek cümle görüyorum ortada. ha cümlen gizemliyse ve birden poff cümleler dökülüverecekse orasını bilemem... iyi de bekledim, bekledim bir şey yook. hah ha...

yine de cümlene "sizce" diye başladığın(tabii dayısının kıymetini bilir yeğenim), düzgün bir cümle kurduğun için sen de iş var gibi görünüyor. hadi iyisin, sen kazanacaksın gibi yani. lakin her şeyi tam yapıyorum havalarına girip bazı şeyleri eksik bırakma haa. herkes dayın gibi kıymet bilmez. göreyim seni, beni utandırma...

oy oy oyy! yeğenime bak benim. damardan... dayısına çekmiş kereta!

aşksız olur mu be yeğenim. her şeyin başı da aşk, sonu da. Allah dünyayı aşk için yaratmış. O öyle yaratmışsa öyledir yani. ne demiş büyük şair Fuzulî baba; "Aşk imiş her ne var ise âlemde." gerisi boş laf, yalan, dedikodu.

Bak Akşemseddin dede de ne diyor;

"Ben aşkı böyle bilmezdim. Bu aşk bir acâyip sevdâ imiş.
Onun bir zerresi ay ve güneş, bir damlası derya imiş."

ama bak Âşık Veysel ne demiş:

"Güzelliğin on par'etmez
bu bendeki aşk olmazsa."

aşk canın mayasıdır, can aşk ile can olur hayat bulur. varlık aşk ile anlam kazanır. sevgi evrenin hayat bağıdır. sevgisiz hiçbir şey olmaz. sevgiye sırtını dönen insanlığa, hayata sırtını dönmüş demektir. "bir insanı sevmekle başlar her şey." ya hu yeğenim aşk deyince ciddileştik birden, farkında mısın? ya aşk ciddiyete gelmez.. hadi aşk ile eğlenelim.

ne demiş dev adam, büyük şair, koca aşık Yunus; onun gibi diyelim: "sevelim sevilelim, dünya kimseye kalmaz."