ahmet inam bir "sevda adamı", bir aşk yorumcusu. iflah olmaz bir "insanlık avcısı" o.

insanın bedeni, duyguları, aklı, ve çevresiyle nasıl bir arada yaşayabileceği sorusu çrçevesinde dönen, kendini anlatmanın, anlamanın, kendimizle ve öteki insanlarla anlaşmanın zorluklarını yorumlamaya çabalayan "gönül felsefesi" adını verdiği bir yaşam biçiminin hakkını vermeye çalışırken çilesini çekiyor.

"eğitim" sözcüğü hep "tuhaf" gelmiştir ona, ürkütücü bir "tuhaflık"tır bu. insanın kişiliğini, kendi varlık biçimini, "kendi oluş"unu tehlikeye sokacak bir çağrışım barındırır sözcük. tek taraflı bir "eğme/ bükme" gibidir imlediği; yamultucu bir "öğütüşüm" buyurur adeta. bu, "insan oluş"un kendine özgü macerasını dışlayan, yokeden bir durumdur. kurtulmalıdır bu kavramdan. "EĞİTİŞİM"i önerir bu sebeple, ilk kez.

"Eğitişim, karşılıklı eğitim _demektir, iletişime açık olmayı gerektirir. İletişime açıklık, doğruyu, güzeli, haklıyı birlikte aramaya hazır olmakla başlar." 'Aman vermeyen şirinlikte bir muhabbettir eğitişim.' eğitimle unutulan, ıskalanan "sevdâ" eğitişimle kanatlanır, dönenip yerleşir yüreklere; sürme diye çekilir gözlere.

biz dahi sitemizi onunla tâclandırdık ve tanımladık; gözlere sürme niyetine:

OYBİDERYUM: E.Ğ.İ.T.İ.Ş.İ.M

	......Eğitimin Sorgulanması için öneriler
	......Eğitişim mi, Öğütüşüm mü?
	......Mizah kaynağı olarak eğitim sorunları...
	......Felsefece eğitişim